ปลาตะโกก ปลาโจก

ปลาตะโกก ปลาโจก เป็น ปลาน้ำจืด อีกชนีิดนึง ของบ้านเรา ซึ่งตอนนี้ จากการสำรวจข้อมูล พบว่า จำนวน ประชากร ของปลาชนิดนี้ ตามห้วย หนอง คลอง บึง ต่างๆ ได้ลดจำนวนลงน้อยกว่า ในอดีต เป็นอย่างมาก สาเหตุจาก หลายอย่าง เช่น จำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น ทำให้ ปริมาณน้ำเน่าเสีย ที่ถูกปล่อยลง แหล่งน้ำสาธารณะ ปรมาณเพิ่มตามไปด้วย จากสาเหตุ ที่กล่าวมา มีผลให้ แหล่งน้ำ ธรรมชาติ เกิดการเน่าเสีย ส่งผลกระทบโดยตรง ต่อ ปลาตะโกก ปลาโจก

ข้อมูล ทั่วๆ ไป ของ ปลาตะโกก ปลาโจก
ลักษณะทั่วไป เป็นปลาน้ำจืดประเภทมีเกล็ดอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียนรูปร่างเพรียวยาว ลำตัวด้านข้างแบนหัวเล็กแหลม ปากเล็กและอยู่คล้อยมาใต้จะงอยปาก มีหนวด 2 คู่ หรือ 4 เส้น บริเวณแก้มมีตุ่มเม็ดเล็ก ๆ เรียงเป็นแถว แต่ละแถวขนานกันดูเหมือนเส้นขนาน ตุ่มเหล่านี้เป็นอวัยวะรับความรู้สึก เกล็ดมีขนาดค่อนข้างใหญ่ เส้นข้างตัวสมบูรณ์ ปลายของท่อเส้นข้างตัวแยกออกเป็นสองแฉกหรือสามแฉก ครีบหางแยกเป็นสองแฉกเว้าลึก ลำตัวสีขาวเงินแกมสีน้ำเงิน ครีบต่าง ๆ สีเทาจาง ถิ่นอาศัย ในบริเวณที่ลุ่มภาคกลาง แม่น้ำเจ้าพระยา พบตั้งแต่กรุงเทพฯ เรื่อยขึ้นไปถึงปากน้ำโพมีชุกชุมในบึงบอระเพ็ด แม่น้ำแม่กลองแถบจังหวัดกาญจนบุรี เขื่อนวชิราลงกรณ์ ทางภาคอีสานเรียกว่าปลาโจก จับได้มากในแม่น้ำโขงที่หนองคาย นครพนมและอุบลราชธานี อาหาร หากินตามพื้นดิน กินพวกตัวอ่อนของหนอนและหอยน้ำจืด ขนาด พบทั่วไปยาว 30-40 ซ.ม. แต่ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบมีความยาวถึง 80 ซ.ม. ประโยชน์ เนื้อมีรสดี ราคาแพง นิยมนำมาทำเป็นอาหารประเภทต้มยำ

ปลาตะโกก ปลาโจก มี ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า
SOLDIER RIVER BARB Cyclocheilichthys enoplos

ที่มา : thaifishs

ปลาชะโด ปลาแมลงภู่ ปลาอ้ายป๊อก

ปลาชะโด ปลาแมลงภู่ ปลาอ้ายป๊อก เป็น ปลาน้ำจืด อีกสายพันธ์ ของเมืองไทย ซึ่งตอนนี้ จากการสำรวจข้อมูล พบว่า จำนวน ประชากร ของปลาชนิดนี้ ตามห้วย หนอง คลอง บึง ต่างๆ ได้ลดจำนวนลงน้อยกว่า ในอดีต เป็นอย่างมาก สาเหตุจาก หลายสาเหตุ เช่น จำนวนโรงงานอุสาหกรรมที่เพิ่มขึ้น ทำให้ จำวนน้ำเสีย ที่ถูกปล่อยลง แหล่งน้ำสาธารณะ มี{จำนวนเพิ่มตามไปด้วย จากสาเหตุ ที่กล่าวมา ทำให้ แหล่งน้ำ ธรรมชาติ เกิดการเน่าเสีย ส่งผลกระทบโดยตรง ต่อ ปลาชะโด ปลาแมลงภู่ ปลาอ้ายป๊อก

ข้อมูล ทั่วๆ ไป ของ ปลาชะโด ปลาแมลงภู่ ปลาอ้ายป๊อก
ลักษณะทั่วไป เป็นปลาน้ำจืดที่ค่อนข้างดุ ลำตัวเรียวยาวเป็นรูปทรงกระบอก ลักษณะครีบต่าง ๆ คล้ายกับปลาช่อน แต่เมื่อเติบโตเต็มวัยมีขนาดใหญ่กว่า ขณะยังเป็นปลาเล็กลำตัวจะมีแถบสีเหลืองอมส้มสดใส และมีแถบสีแดงหรือส้มปรากฎให้เห็น 1 แถบ พาดตามความยาวลำตัว เมื่อหลาชะโดมีอายุมากขึ้นลายสีเหลืองเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลปนดำพร้อมทั้งมี แถบสีดำ 2 แถบ เมื่อปลาความยาวลำตัว 40-50 ซ.ม. แล้วแถบสีและลายต่าง ๆ ลบเลือนไป สีลำตัวของปลาก็จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มเหลือบเขียวตลอดตัว ถิ่นอาศัย ในแม่น้ำ และอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย อาหาร กินสัตว์น้ำต่าง ๆ ขนาด ความยาวประมาณ 30-50 ซ.ม. ประโยชน์ ปลาเศรษฐกิจสำคัญ เมื่อปลามีขนาดเล็กใช้เลี้ยงเป็นปลาสวยงามโดยมีชื่อเรียกว่า “ปลาตอร์ปิโด” ส่วนปลาที่มีขนาดใหญ่ใช้บริโภคมีรสชาติดีเยี่ยม

ปลาชะโด ปลาแมลงภู่ ปลาอ้ายป๊อก มี ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า
GIANT SNAKE-HEAS FISH Channa micropeltes

ที่มา : thaifishs

ปลากระดี่หม้อ ปลาสลาก ปลาสลาง

ปลากระดี่หม้อ ปลาสลาก ปลาสลาง เป็น ปลาน้ำจืด อีกสายพันธ์ ของเมืองไทย ซึ่งตอนนี้ จากการสำรวจ พบว่า จำนวน ประชากร ของปลาชนิดนี้ ตามห้วย หนอง คลอง บึง ต่างๆ ได้ลดจำนวนลงน้อยกว่า ในอดีต เป็นอย่างมาก อันเนื่องมาจาก หลายอย่าง เช่น การเพิ่มจำนวนของโรงงาน ทำให้ จำนวนของเสีย ที่ถูกปล่อยลง แหล่งน้ำ ธรรมชาติ ปรมาณเพิ่มตามไปด้วย จากสาเหตุ ที่กล่าวมา มีผลให้ แหล่งน้ำ ธรรมชาติ เกิดการเน่าเสีย ส่งผลกระทบโดยตรง ต่อ ปลากระดี่หม้อ ปลาสลาก ปลาสลาง

ข้อมูล ทั่วๆ ไป ของ ปลากระดี่หม้อ ปลาสลาก ปลาสลาง
ลักษณะทั่วไป เป็นปลาน้ำจืดซึ่งมีปริมาณชุกชุมกว่าปลาชนิดอื่นในจำพวกเดียวกัน จัดเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีและรูปร่างสวยงามกว่าปลากระดี่ชนิดอื่น ทางภาคเหนือเรียกชื่อเป็นปลาสลาง แต่แถบแม่กลาง แม่สะเรียง เรียกเป็น ปลาสลาก ลำตัวเป็นสีขาวเงินเทาอมฟ้า มีริ้วดำพาดขวางเป็นทางประตลอดลำตัว ลักษณะพิเศษคือมีจุดดำที่กลางลำตัวและตรงบริเวณคอดหางแห่งละจุด ถิ่นอาศัย อยู่ตามลำธาร คลองหนองบึงและบ่อที่มีวัชพืชปกคลุม เพื่อใช้เป็นแหล่งอาศัยขยายพันธุ์และหลบหลีกจากศัตรู อาหาร กินตะไคร้น้ำแมลงและสิ่งมีชิวิตเล็กๆ ขนาด ความยาวประมาณ 6 ซม. ประโยชน์ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และใช้เป็นอาหารทั้งสดและแปรรูป เช่น นำมาเรียงเป็นวงตากแห้ง เรียกว่า “ กระดี่รำวง ” และหมักเกลือเป็นปลาร้า

ปลากระดี่หม้อ ปลาสลาก ปลาสลาง มี ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า
THREE – SPOT GOURAMI Trichogaster trichopterus

ที่มา : thaifishs

ปลาสังกะวาดเหลือง

ปลาสังกะวาดเหลือง เป็น ปลาน้ำจืด อีกชนีิดนึง ของประเทศไทย ซึ่งตอนนี้ จากการสำรวจข้อมูล พบว่า จำนวน ประชากร ของปลาชนิดนี้ ตามแหล่งน้ำสาธารณะ ต่างๆ ได้ลดจำนวนลงกว่า ในอดีต เป็นอย่างมาก อันเนื่องมาจาก หลายสาเหตุ เช่น จำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น ทำให้ ปริมาณน้ำเน่าเสีย ที่ถูกปล่อยลง แหล่งน้ำธรรมชาติ มี{จำนวนเพิ่มตามไปด้วย จากสาเหตุ ที่กล่าวมา ทำให้ แหล่งน้ำสาธารณะ เกิดการเน่าเสีย ส่งผลกระทบโดยตรง ต่อ ปลาสังกะวาดเหลือง

ข้อมูล ทั่วๆ ไป ของ ปลาสังกะวาดเหลือง
ลักษณะทั่วไป เป็นปลาที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่มประมาณกลุ่มละสิบตัว รูปร่างคล้ายปลาสวาย แต่มีขนาดเล็ก ลำตัวยาวเรียวและมีหนวดยาว โดยเฉพาะหนวดคู่ที่มุมปากปลายหนวดยาวเลยฐานครีบท้อง ชอบหากินอยู่ตามผิวน้ำ ลำตัวยาวเรียวว่ายน้ำได้รวดเร็วและปราดเปรียว ลำตัวมีสีขาว ด้านสันหลังเป็นสีเทาคล้ำ ครีบหางมีแถบสีดำ ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะภายนอกเหมือนกัน ถิ่นอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำไหลเป็นส่วนใหญ่จะพบเห็นได้บ้างตามหนองและบึง แต่มีจำนวนไม่มากนัก มีชุกชุมในภาคกลาง บริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา อาหารกินซากของพืชและสัตว์ที่เน่าเปื่อย รวมทั้งผลไม้สุกงอมที่เน่าเปื่อย ขนาดความยาวประมาณ 20-26 ซ.ม. ประโยชน์ปรุงเป็นอาหารได้หลายชนิด

ปลาสังกะวาดเหลือง มี ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า
SIAMENSIS PANGASIUS Pangasius macronema

ที่มา : thaifishs